Skip to main content
ONTSTAANSGESCHIEDENIS

HeArt to Give

De idee is een 15-tal jaar geleden ontstaan omdat mijn jongere broer Luc met downsyndroom dol was op muziek en ik hem, na het overlijden van mijn moeder in 2010, wilde begeleiden naar een zorgcentrum. Tot zijn 45 jaar werd hij thuis op de beste manier omringd door goede zorgen, dat was nodig want Luc had een zware hartafwijking (geen hartkleppen waardoor zuiver en onzuiver bloed door elkaar stroomt) en was zeer gevoelig voor infecties van de luchtwegen. Aangezien ik nog werkte en onze pa 86 was, bleek een dagopvang voor Luc de enige oplossing. Muziek was zijn leven en in de jaren ’80 deden wij hem een Pop Oor encyclopedie cadeau voor zijn verjaardag. Ik denk dat hij die bijna van buiten kende want hij wist steeds welk liedje er op de radio kwam en wie de uitvoerders waren.
De enige reden waarom Luc toestemde om eens een namiddag naar het opvangcentrum De Poel te gaan, was omdat er een muzieknamiddag werd georganiseerd. Twee begeleiders speelden gitaar en iedereen mocht een liedje voorstellen om mee te zingen. Onze pa en ik die meegingen die namiddag zagen hoe hij erin opging en zelf ook een liedje voorstelde. Het hek was van de dam en na een rustige inloopperiode, tweemaal per week een namiddag, kon hij al snel van ’s morgens opgehaald worden en om 16u teruggebracht.
Omdat onze pa zijn eigen ritme had aangenomen terwijl Luc bij mij een maand revalideerde van carpal tunnel release, vlotte het niet meer en nam ik Luc begin 2014 bij mij in huis. Na enkele maanden was ik de burn-out nabij want Luc werd ’s morgens opgehaald bij mij en ’s namiddags teruggebracht bij onze pa. Na het werk en avondeten ging ik Luc ophalen en bracht hij bij mij de TV-avond door. Het was dikwijls pas 23.30u eer ik Luc in bed kreeg want hij wilde absoluut de Slimste Mens quiz tot het einde uitkijken, om nog maar te zwijgen van het moeizame opstaan en hem toch al iets achter de kiezen te laten steken. Met mijn verantwoordelijke job was dit niet meer te combineren en eind 2014 vond ik, via De Poel, een plaatsje voor dag- en nachtopvang in Zonnestraal, Lennik.

De voornaamste reden waardoor ik hem na het weekend thuis terug kon doen vertrekken naar Zonnestraal, was muziek. Bram Vandenberge liet er clips zien, speelde zelf gitaar en liet de gasten soms muziekinstrumenten bespelen.
In de wintermaanden bleef Luc bij mij omwille van zijn infectiegevoelige longen. Toen ik hem voor de winter ging ophalen, zei Bram eens tegen mij: hij zit elke dag in mijn lokaal hoor, alhoewel dit eigenlijk niet mag maar ik vind het niet erg, hij gaat alleen naar boven om te eten en dan is hij er weer.

Ondertussen is Lucske in 2020 jammer genoeg overleden aan Covid. Dit konden zijn zwakke longen niet meer aan en ook zijn hart begaf het.
Na een rouwperiode van vijf jaar ga ik nu ondertussen zingen als vrijwilligster, samen met een vriend die mij op gitaar begeleidt, in het opvangcentrum van personen met een mentale beperking De Poel in Itterbeek.
Toen ik zag wat het doet met de gasten, hoe enthousiast en blij ze worden van mee te zingen, kwam mijn oude droom in een stroomversnelling en richtte ik de vzw op.

”Opvangcentra voor mensen met een mentale beperking hebben weinig middelen om op regelmatige basis activiteiten te organiseren met muziekbeleving, dans/beweging en schilderen/tekenen.

Graag wil ik hiervoor mijn steentje bijdragen.

Hieronder vind je het liedje waartoe mijn broertje mij inspireerde en dat door mijn pianoleraar geproducet en op YouTube werd gezet begin 2021. Lucske was bij de laatste opname aanwezig en zo kwam zijn grote droom nog uit, een maand voor hij overleed, namelijk eens te drummen in een muziekstudio. Het is te zien op het prachtige filmpje dat bij het liedje hoort.

HeART to GIVE 

HeART to GIVE 

HeART to GIVE 

HeART to GIVE 

HeART to GIVE 

ONZE KUNSTENAARS

Verrijk je leven en dat van vele anderen!